Το τηλεοπτικό υπερθέαμα-επιμνημόσυνη τελετή με τη συμμετοχή χιλιάδων θαυμαστών και δεκάδων διάσημων αστέρων για απότιση φόρου τιμής στον αποκαλούμενο”βασιλιά της ποπ μουσικής” Michael Jackson πραγματοποιήθηκε χθες στο Staples Center του Los Angeles και μεταδόθηκε τηλεοπτικά σε όλο τον κόσμο.
………………………………………………………………………………………………………………………….
Σε ένα μήνα περίπου συμπληρώνεται ένας χρόνος από τον θάνατο του Ρώσου Συγγραφέα και Ιστορικού Αλεξάντερ Ισάγιεβιτς Σολζενίτσιν.
Ο Σολζενίτσιν γεννήθηκε στον Καύκασο τον Δεκέμβρη του 1918,σπούδασε φυσική και μαθηματικά στο Πανεπιστήμιο του Ροστόφ,κατά την διάρκεια του Μεγάλου Πατριωτικού πολέμου υπηρέτησε ως αξιωματικός στο πυροβολικό του Κόκκινου Στρατού και παρασημοφορήθηκε δύο φορές για τα ανδρεία της μονάδος που διοικούσε.Το 1945 συνελήφθη με την κατηγορία της αντισοβιετικής προπαγάνδας γιατί σε ένα γράμμα του με το οποίο απευθυνόταν σε ένα φίλο αμφισβητούσε τις ηγετικές και πολεμικές ικανότητες του Στάλιν,στην συνέχεια μεταφέρθηκε στην Μόσχα, ανακρίθηκε και καταδικάσθηκε από ένα έκτακτο δικαστήριο(στο οποίο δεν κλήθηκε καν για να υπερασπισθεί τον εαυτόν του)σε ισόβια εκτόπιση και οκταετή καταναγκαστική εργασία σε στρατόπεδο. Το τέλος της οκταετής ποινής του το 1953 και αφού μετακινήθηκε σε πολλά στρατόπεδα εργασίας κυρίως της Ασιατικής Σοβιετικής Ένωσης συνέπεσε με τον θάνατο του Στάλιν και τις απαρχές της αποσταλινοποίησης,έτσι βρήκε την ευκαιρία να επιστρέψει στα Ευρωπαϊκά εδάφη της χώρας του και να εργασθεί εκεί ως καθηγητής, παράλληλα ξεκίνησε να ασχολείται με την συγγραφή την οποία κρατούσε μυστική ακόμη και από το συγγενικό του περιβάλλον θέλοντας να το προστατέψει από πιθανούς διωγμούς. Το 1961 απευθύνθηκε στον ποιητή Αλεξάντερ Τβαρντόβσκι δίδοντας του να διαβάσει το χειρόγραφο του”Μια ημέρα από την ζωή του Ιβάν Ντενίσοβιτς” στο οποίο περιγράφεται ένα εικοσιτετράωρο στα Ρωσικά στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας .Ο Τβαρντόβσκι το δημοσίευσε στο περιοδικό “Νέος Κόσμος”όπου ήταν συντάκτης μετά από ειδική άδεια από τον Νικίτα Χρουστσιόβ και αργότερα κυκλοφόρησε σε βιβλίο σχεδόν ταυτόχρονα με την Αγγλική έκδοση το 1963.Το 1970 φοβούμενος πως δεν θα του επιτραπεί η επανείσοδος στην Ρωσία δεν τόλμησε να παραστεί στην απονομή του Νόμπελ Λογοτεχνίας στην Στοκχόλμη. Το 1974 λίγο μετά από την κυκλοφορία στην Δύση του σημαντικότερου έργου του “Αρχιπέλαγος Γκούλαγκ”εγκατέλειψε την χώρα του απoστερούμενος την Σοβιετική ιθαγένεια περιπλανήθηκε αυτοεξόριστος στην Ευρώπη για να καταλήξει στις ΗΠΑ ,το 1990 αν και η κυβέρνηση Γκορμπατσόφ του είχε επαναχορηγήσει την Σοβιετική ιθαγένεια δέχθηκε να επιστρέψει μόνο μετά από την διάλυση της ΕΣΣΔ το 1994.Μαζί με την δεύτερη σύζυγο του εγκαταστάθηκαν σε μια εξοχική κατοικία στην δυτική Μόσχα όπου έζησε μέχρι τον θάνατο του στις 3 Αυγούστου του 2008,σε ηλικία 89 ετών.
.
Ο Σολζενίτσιν κηδεύτηκε με μια σεμνή τελετή που πραγματοποιήθηκε τον Αύγουστο του 2008 στο πανέμορφο μοναστήρι Ντονσκόι στη Μόσχα,σε στενό οικογενειακό κύκλο,με ελάχιστους παρευρισκόμενους και με ακόμη λιγότερη την παρουσία των ΜΜΕ. Έχοντας επιλέξει ο καθένας από πολύ νωρίς στην ζωή του και κάτω από διαφορετικές συνθήκες το μονοπάτι που θα τον οδηγούσε μέσα από την τέχνη του προς την αθανασία θα μπορούσαμε να πούμε πως το μοναδικό κοινό σημείο αυτών των δύο εξ’ ορισμού αντίθετων ανθρώπων θα μπορούσε να είναι η τυφλή τους πίστη σε εκείνη την επιλογή η οποία προκαθόρισε αυτό που επέζησε του θανάτου τους .Ο Σολζενίτσιν με το έργο του(ακόμη και μέσα από τα λάθη του,όπως όταν εξόριστος από το Σοβιετικό καθεστώς επέλεξε να εξυμνήσει τον Πινοσέτ)διαμόρφωσε συνειδήσεις.
Ο Jackson μέσα από τις”ιδιαιτερότητες”των επιλογών του(οι οποίες αποδείχτηκαν εκ των υστέρων αυτοκαταστροφικές)μπορεί τελικά και να επέλεξε το δυσκολότερο μονοπάτι προς τα Ιλίσια πεδία, αφού έπρεπε να θρέφει συνεχώς με το δικό του αίμα το”τέρας “που ο ίδιος δημιούργησε.
.
Ολα άρχισαν λίγο πριν από τις 12 το μεσημέρι,όταν δύο ομάδες
Eάν υποθέσουμε πως η στιγμή της γέννησης είναι η πρώτη μικρή”απόδραση”κάθε ζωντανού οργανισμού από τον χρόνο εγκλεισμού του στην”μήτρα”τότε θα πρέπει να δεχθούμε ότι γεννιόμαστε με έμφυτο το ένστικτο της απόδρασης.
Βλέποντας τα ρεπορτάζ των εφημερίδων και των ειδήσεων για όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα, δεν μπορεί παρά να μας έρχονται αβίαστα ορισμένες αναμνήσεις και να λέμε ότι τέτοιου είδους γεγονότα θα μπορούσαν κάλλιστα να συμβούν στη Γαλλία, αν η κυβέρνηση και ο Σαρκοζί δεν έπαιρναν κάποιες προφυλάξεις. Όλα τα συστατικά στοιχεία της ελληνικής εξέγερσης έχουν συναθροιστεί και εδώ, και ο Σαρκοζί δεν πρέπει να είναι πολύ ήσυχος αυτή τη στιγμή!
