Ως ταυτότητα…περίπου.

ΚΑΘΑΡΕΣ ΚΟΥΡΤΙΝΕΣ

Αγάπες που αγαπώ και πάθη που επιτρέπω.
Ενας ζεστός καφές το πρωί.
Το διάβασμα(όσο γίνεται πιό αργά)της εφημερίδας.
Μια βροχή πότε-πότε για να πλένει τα αισθήματα.
Το χώμα στα καινούργια σου τακούνια.
Η θάλασσα το απόγεμα με λίγη συννεφιά.
Γαρίφαλλα.Πολλά γαρίφαλλα.

Ακόμη:
“O άνθρωπος που πηδάει πάνω απ’την πόλη”του Σαγκάλ.
Ν΄ανεβαίνω παλιά ξύλινα σκαλοπάτια.
Το χέρι μου στο στήθος σου.
Κάποια ποιήματα του Καβάφη.

Ομως κυρίως το χέρι μου στο στήθος σου.

                                       Νάσος Βαγενάς    Τα γόνατα της Ρωξάνης

 

Στη Μαρία μου