Απεργία σε όλα τα ΜΜΕ κήρυξε η ΕΣΗΕΑ, για το «λουκέτο» στο ημερήσιο «Βήμα». Το Δ.Σ. της Ενωσης Συντακτών συνεδρίασε μετά τη γνωστοποίηση της απόφασης του Δ.Ο.Λ. και κήρυξε 24ωρη πανελλαδική απεργία την Τρίτη 30 Νοεμβρίου.
Σήμερα συνεδριάζει εκτάκτως το διασωματειακό, ενώ αναμένεται να γίνει και συνέλευση στο Δ.Ο.Λ. με τους εργαζόμενους δημοσιογράφους να συζητούν τη θέση της ιδιοκτησίας περί μείωσης αποδοχών σε όλο το συγκρότημα, η οποία κατά μέσο όρο θα είναι 10%.

Η αναστολή της ημερήσιας έκδοσης του Βήματος ανακοινώθηκε επίσημα στους εργαζόμενους το βράδυ της Πέμπτης από τον διευθυντή της εφημερίδας, Παντελή Καψή.

Σήμερα κυκλοφορεί το τελευταίο φύλλο, στο οποίο υπάρχει ρεπορτάζ που αναφέρει ότι η εφημερίδα γίνεται πλέον ηλεκτρονική λόγω της απαίτησης των καιρών: «Το Βήμα αποδέχεται την απόφαση των αναγνωστών του οι οποίοι προτιμούν την ηλεκτρονική ενημέρωση» αναφέρεται χαρακτηριστικά.
Ο Παντελής Καψής στην ενημέρωση που έκανε στους εργαζόμενους δεν αρνήθηκε ότι ο οργανισμός θα αναγκαστεί να προβεί σε απολύσεις, χωρίς ωστόσο να αναφέρει συγκεκριμένο αριθμό. Στην προσπάθειά του όμως να καθησυχάσει τους εργαζόμενους στην εφημερίδα, δήλωσε ότι κατέθεσε πρόταση στη διοίκηση του οργανισμού για περικοπές μισθών προκειμένου να αποφευχθούν οι απολύσεις. Συγκεκριμένα πρότεινε μείωση 10% σε μισθούς από 1000 έως 3000 ευρώ και 15% από 3000 ευρώ και άνω.

Να σημειωθεί ότι η πρόταση του Παντελή Καψή για περικοπές αμοιβών αφορά το σύνολο των εργαζομένων του Δ.Ο.Λ. γεγονός που αναμένεται να ξεσηκώσει αντιδράσεις μεταξύ των συναδέλφων στα Νέα. Τέλος ανέφερε ότι ένα μέρος των εργαζομένων θα απορροφηθεί στο κυριακάτικο φύλλο, το οποίο θα συνεχίσει κανονικά την λειτουργία του, ενώ οι υπόλοιποι θα μετακινηθούν στην ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας. πηγή:ΠρώτοΘΕΜΑ

Advertisements

Μεγάλες οι ζημιές σε σύγκριση με πέρυσι που εμφάνισε για το Α΄ εξάμηνο του 2010 ο  Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη . Οι ζημιές διαμορφωθήκαν σε 9,9 εκατομμύρια ευρώ έναντι 3,4 εκατομμύρια με πέρυσι . Μάλιστα ακούγεται ότι ο όμιλος έχει προβλέψει 1,2 εκατομμύρια ευρώ για φορολογικές διαφορές που μπορεί να προκύψουν για το διάστημα 2000 έως 2009 .Στο σημείο αυτό πρέπει να τονιστεί ότι έως το τέλος του 2010 οι χρήσεις 2000 έως 2004 παραγράφονται .Επίσης έχει καταγραφεί μια μείωση του 17% σε σύγκριση με πέρυσι ,καθώς διαμορφώθηκαν σε 56,3 εκατομμύρια ευρώ έναντι 68,3 του Α΄ εξαμήνου του έτους 2009 .Μεγάλος εφιάλτης παραμένουν οι βραχυπρόθεσμες δανεικές υποχρεώσεις ,οι οποίες πρέπει να εξοφληθούν εντός του εξαμήνου .Συνολικές υποχρεώσεις και δάνεια αγγίζουν το ποσό των 120 εκατομμυρίων ευρώ .Επίσης θα πρέπει να προστεθούν και τα 2 εκατομμύρια ευρώ που έχει καταβάλλει ο Δ.Ο.Λ. για τόκους .Με λίγα λόγια εάν ο Οργανισμός Λαμπράκη περνάει κρίση το ερώτημα είναι ποιος το δημιούργησε; Μήπως ο κ. Σταύρος Ψυχάρης που είναι χρόνια τώρα στο τιμόνι του Δ.Ο.Λ. θα’πρεπε να αναζητήσει τις ευθύνες αλλού και όχι ως συνήθως στην πλευρά των εργαζομένων; . πηγή : εφημερίδα Ο Τεχνικός

| »  Όταν κλείνει ένας εκδοτικός οίκος ανοίγει μια τράπεζα .»     |

Μετά από 53 χρόνια εκδοτικής δραστηριότητας ο Δ.Ο.Λ. βάζει λουκέτο στα «Ελληνικά Γράμματα» .Κεραυνός εν αιθρία για τους εκατό περίπου υπό απόλυση εργαζόμενους όπως και τους συγγραφείς του εκδοτικού οίκου, πολλοί από τους οποίους δεν είχαν  ενημερωθεί για τις πρόσφατες εξελίξεις
Τα «Ελληνικά Γράμματα» ιδρύθηκαν το 1957, από τον Δημήτρη Παπαχριστοφίλου. Το 2001 ο Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη, απέκτησε το 51%  και το 2007  το 100% της εταιρίας. Με τον εκδοτικό οίκο έχουν συνεργαστεί σημαντικοί Έλληνες συγγραφείς όπως οι Γιάννης Ξανθούλης και Κώστας Μουρσελάς, αλλά και διακεκριμένοι ξένοι δημιουργοί όπως ο Ουμπέρτο Έκο, ενώ είχαν κυκλοφορήσει προσεγμένες μεταφράσεις των έργων των Αντόν Τσέχωφ, Γκουστάβ Φλωμπέρ και Χορχέ Λουίς Μπόρχες .

Όλα πέρασαν μπροστά στα μάτια του σαν κινηματογραφική ταινία σε αργή κίνηση. Έσφιξε το αντικλείδι του σπιτιού στην ιδρωμένη από την αγωνιά χούφτα του. Έβγαλε με ένα αναστεναγμό τον αέρα από τα πνευμόνια του και έχωσε το αντικλείδι διστακτικά στην κλειδαριά , «άκουσε» τον εσωτερικό μηχανισμό της κλειδαριάς και έστριψε το αντικλείδι προς τα αριστερά ,μέτρησε τις φορές που ξεκλείδωνε, μία ,δύο,τρεις και έσπρωξε με το γόνατο του την πόρτα για να ανοίξει .Εκείνη άνοιξε διάπλατα ,το «εσωτερικό» σκοτάδι του σπιτιού ξεχύθηκε προς τα πάνω του,τον αγκάλιασε με ένα υπόκωφο ήχο και τον ανάγκασε να υποχώρηση ένα βήμα από το σημείο όπου στεκόταν.Η πόρτα του φάνηκε πως άνοιξε πολύ εύκολα ,ακόμη και εάν δεν την έσπρωχνε με το γόνατο του. Εξάλλου το σπίτι είχε χτιστεί πρόσφατα και οι ιδιοκτήτες του δεν είχαν προλάβει να το κατοικήσουν για πολλά χρόνια .
Είχε παρακολουθήσει το χτίσιμο του σπιτιού από τα θεμέλια του ,και του είχε κάνει τρομερή εντύπωση ο ρυθμός και η αποφασιστικότητα των οικοδόμων να τελειώσουν την κατασκευή .Έτυχε φορές να τον βγάλει ο δρόμος του προς τα εκεί ,και άλλες φορές (τις περισσότερες ) κυρίως βράδυνες ώρες για να μην γίνει αντιληπτή η παρουσία του πήγαινε και χάζευε την πρόοδο της οικοδομής και ένοιωθε ένα απροσδιόριστο θυμό να ανεβαίνει από το στομάχι και να φθάνει στα χείλη ως ένα τεράστιο “γιατί » .
Τέτοιες στιγμές το μέλλον ξεκαθάριζε μπροστά στα μάτια του και ο πανικός γινόταν απόγνωση και η απόγνωση τον έκανε να σκεφτεί τρόπους αντίδρασης και επειδή δεν μπορούσε ούτε αυτό να το προσδιορίσει ,μέσα στο μυαλό του ένοιωθε τρομακτικά μικρός και μόνος .
Όταν ένα πρωινό άκουσε τα δυσάρεστα νέα (ευχάριστα για εκείνον) δεν πίστευε στην τύχη του .Επιτέλους ,οι γονυπετείς παρακλήσεις του προς τον Άγιο Χριστόφορο είχαν εισακουστεί .Το σπίτι που τόσο καιρό φθονούσε ήταν πλέον κενό .Ελάχιστη έως καμία σημασία είχε το πώς και το γιατί είχε εγκαταλειφθεί από τους ιδιοκτήτες του ,αυτό που είχε σημασία ήταν η συντομότερη μετεγκατάσταση του εκεί χωρίς να γίνει αντιληπτός. Σκέφθηκε για μια στιγμή τις αντιδράσεις των γειτόνων των συγγενών και φιλών όταν η παρουσία του καταπατητή θα γινόταν αντιληπτή και χαμογέλασε στην σκέψη πως θα ήταν καλή ιδέα για ένα απροσδιόριστα μεγάλο χρονικό διάστημα να παριστάνει κάποιον απο τους παλιούς  ιδιοκτήτες ,εξάλλου η ταυτότητα τους ήταν γνωστή σε ελάχιστους ,και αυτό του έδινε πρόσφορο έδαφος να παριστάνει ανενόχλητος  τον κύριο Klein .
Με ένα αποφασιστικό βήμα πέρασε στο εσωτερικό του σπιτιού και έκλεισε πίσω του την πόρτα .Την ίδια στιγμή το σπίτι άδειασε ,οι τοίχοι ξεφλούδισαν από την υγρασία και ζάρωσαν από την μούχλα.

Πριν από λίγο επέστρεψα από την κηδεία του Σωκράτη .Λίγο παραπέρα από τον προαύλιο χώρο της εκκλησίας ,κοντά στην έξοδο ,πλησίασα ένα ζευγάρι ,η νεαρή γυναίκα νευρικά προσπαθούσε να ξεκλειδώσει την πόρτα στο παρκαρισμένο αμάξι ,ο σύντροφος της περίμενε με χαμηλωμένο το κεφάλι στην πλευρά του συνοδηγού για να μπει μέσα .         Τους ρώτησα μήπως πήγαιναν προς την Αθήνα ,η εάν θα μπορούσαν να με αφήσουν στην πρώτη πιάτσα ταξί που θα συναντούσαμε .Δέχθηκαν ,στις λίγες κουβέντες που ανταλλάξαμε στην σύντομη διαδρομή προς το κέντρο της Αθήνας (κανείς μας δεν συστήθηκε στον άλλο ούτε και ρωτήσαμε ονόματα ) η νεαρή γυναίκα μου είπε»Να δεις πως από αύριο θα τον σκοτώνουν κάθε μέρα οι δικοί του.» Πόσο λάθος είχε ,το αύριο είναι πολύ μακρινό  ,ξεκίνησαν  από σήμερα.
Καλό ταξίδι αδερφέ ,να΄ναι ελαφρύ το χώμα που σε σκεπάζει.

.

Θα ξεράσω με τις αγιογραφίες. Ο μακαρίτης είχε πιο φανατικούς εχθρούς κι από τον Μέριλιν Μάνσον. Στην καλύτερη και πιο έντιμη περίπτωση είχε «ορκισμένους πολέμιους». Γράψτε ό,τι θέλετε, (γι αυτό άλλωστε, έχουμε τα σχόλια παρακάτω) αλλά εγώ δεν μπόρεσα να καταπιώ ποτέ το είδος δημοσιογραφίας που εκπροσωπεί η λογική της κρυφής κάμερας, το ρεπορτάζ- αγιατολλάχ και η ανώνυμη μπλογκογραφία με σημαία Λιβερίας. Τον μακαρίτη (και όλη τη σχολή που δημιούργησε) τον «συμπαθούσα» τόσο πολύ, που η πρώτη πρώτη μου, απαίσια, ομολογώ σκέψη μετά το φονικό ήταν: «Ποιος μ… τον έκανε ήρωα;»

Η λογική του «Τρωκτικού» είναι το είδος της ενημέρωσης που λατρεύω να μισώ. Αντιπροσωπεύει όλα όσα μου έμαθαν ότι δεν είναι δημοσιογραφία: αρλούμπες καταγγελίες, ντεμέκ αποκαλύψεις κουτουρού, κάτι χύμα ανορθογραφίες και κουίζ κυτταρίτιδας σε αμοντάριστα πλάνα- ο δε όρος «διασταύρωση»; Μόνο ως σύντομο ανέκδοτο ή σήμα της Τροχαίας λειτουργεί στο μαγαζί αυτών των παιδιών.

Είμαι παλιό κεφάλι και αγύριστο. Στο μεσόκοπο πλέον μυαλό μου, που ακόμα δουλεύει με συντακτική ιεραρχία, τακτοποιημένα κασέ και μονόστηλα, όλο αυτό ισοδυναμούσε ένα κακόηχο ψηφιακό παραλήρημα. Δεν ήξερα να πω ακριβώς τι δουλειά έκαναν τα παιδιά του Τρωκτικού, πάντως με σιγουριά μπορούσα να δηλώσω ότι δεν ασκούσαμε το ίδιο επάγγελμα. Κι όταν άρχισε να σέρνεται γύρω μας αυτό το τοξικό σάλιο, αυτό το χρονικό μιας προαναγγελθείσης δολοφονίας δημοσιογράφου, ο τελευταίος άνθρωπος που θα μπορούσα να ποτέ σκεφτώ ότι θα ήταν στόχος των εκτελεστών, ήταν ένας «Τρωκτικός. Βλέπετε, δεν τον θεωρούσα «έναν από μας». Πώς θα μπορούσα άλλωστε; Τα μισά του posts χάλαγαν τον κόσμο γράφοντας ή φιλοξενώντας ανορθόγραφες κραυγές για τους «αλήτες, ρουφιάνους δημοσιογράφους». Διαχώριζε (εκείνος ή η σχολή που δημιούργησε) πλήρως και απολύτως τη θέση του από το επαγγελματικό μας συνάφι. Εγραφε πολύ συχνά ανώνυμα ή ψευδώνυμα, πράγμα που αντιλαμβάνεσθε τι αβύσσους αντιπαλότητας μπορεί να δημιουργήσει με μια διαδικτυακή γειτονιά όπως αυτή του Protagon, ας πούμε, όπου αν δεν υπογράφεις τα κείμενά σου φαρδύπλατος, με τη φωτογραφία σου φάτσα-φόρα, απλώς δεν υπάρχεις.
Δεν ήταν «ένας από μας».

Και μετά τον εκτέλεσαν. Μπορεί να πάγωσε το αίμα μου αλλά περιέργως, ξεπάγωσε το μυαλό μου. Σκέφτηκα «διαφορετικά», που λέμε κι εδώ, στο δικό μας μαγαζί: σκέφτηκα πώς υπάρχει μόνο ένα πράγμα που σιχαίνομαι περισσότερο από τη λογική του ρεπορτάζ-ταλιμπάν, κι αυτό είναι οι ίδιοι οι Ταλιμπάν. Υπάρχει ένα πράγμα που με φοβίζει περισσότερο από την ασύδοτη αρβύλα στο όνομα της ελεύθερης έκφρασης, κι αυτό είναι η κατάργηση της ελεύθερης έκφρασης.

Είμαι παλιό κεφάλι, αγύριστο. Τους αντιπάλους μου τους θέλω ολοζώντανους, υγιέστατους, και στην καλύτερή τους φόρμα, για να μπορώ να τους αντιμάχομαι, με ιδέες, πράξεις και επιχειρήματα. Εκατό χιλιάδες ανώνυμα «τρωκτικά» να ξεφυτρώσουν, τίποτα δεν μπορεί να με τρομάξει από τα κείμενά τους (εκτός ίσως, από το πόσο ανορθόγραφα τα γράφουν, καμιά φορά!) Αλλά ένα και μόνο χτύπημα κουδουνιού, σ΄ένα διαμερισματάκι στην Ηλιούπολη, στις πέντε το πρωϊ; Ένας νέος άντρας που αφήνει ξεψυχώντας, τη γυναίκα που αγαπούσε, μ’ ένα μωράκι στην αγκαλιά κι άλλο ένα στην κοιλιά;

Ναι, ξερνάω με τους βαρυπενθούντες κροκοδείλους που θα έκαναν πάρτυ με βίζιτες στο Αβέρωφ, αν τον πατούσε, κατά λάθος, ένα τρένο. Ναι, είχε κάργα εχθρούς. Αλλά αυτός ο άνθρωπος, αγαπητός, μισητός, συμπαθής ή όχι, ήταν αναπόσπαστο μέρος του ελληνικού μιντιακού μικρόκοσμού μας.
Και φυσικά, ήταν «ένας από μας».
Ό,τι κι αν σημαίνει αυτό.

(ΥΓ. Τα βαθύτατα, ειλικρινέστερα, ολόψυχα συλλυπητήριά μου στους οικείους του θύματος. )    Ρίκα Βαγιάνη    –   πηγή : tvxs

Σωκράτης Γκιόλιας | Δημοσιγράφος  | 1973 – 2010

«…Το ΠΑΣΟΚ ψηφίστηκε τον Οκτώβριο για να εφαρμόσει μία αλλη πολιτική απο αυτή που τώρα χρειάζεται ο τόπος. Το ΠΑΣΟΚ δέν διαθέτει δημοκρατική νομιμοποίηση για τα μέτρα που θα ανακοινωθούν τα επόμενα 24ωρα. Να κάνουμε εκλογές; Δέν είμαστε αυτόχειρες. Αρα τι μένει; Μία κυβέρνηση σαν και εκείνη του Κωνσταντίνου Καραμανλή τον Ιούλιο του 1974, απο όλους τους πολιτκούς χώρους.
Η κυβέρνηση αυτή πρέπει να εχει εκτακτες εξουσίες ,για να το πώ πιο απλά η χώρα είναι σε κατάσταση εκτακτης ανάγκης χωρίς δικτατορία αλλά ορισμένα αρθρα του συνταγματος πρέπει να βγούν “εκτός” η να ερμηνευτούν ανάλογα. Εκδηλώσεις σαν κι εκείνες του ΠΑΜΕ στον Πειραιά πρέπει να δίνεται η δυνατότητα κηρύσσονται αμέσως παράνομες με διαδικασίες αυτοφώρου, πρέπει να περιοριστεί το δικαίωμα της απεργίας αλλά και της διαμαρτυρίας σε ευαίσθητους τομείς (πχ πιλότοι της πολεμικής αεροπορίας  ,απεργία εκπαιδευτικών μέσα στις εξετάσεις ).
Στο Βέλγιο πρίν μερικά χρόνια μία τετοια κυβέρνηση συναπισμού προχώρησε σε αναστολή ορισμένων συνταγματικών διατάξεων για ενα διάστημα .

Ο κ Παπανδρέου είναι ακατάλληλος για να ηγηθεί μιας τετοιας κυβέρνησης “εθνικής ανάγκης”, μπορεί να είναι αντιπρόεδρος της και υπουργός των Εξωτερικών αλλά επικεφαλής πρέπει να είναι κάποιος που να μην διστάζει μπροστά σε οποιο κόστος . Η μόνη προυπόθεση που θέτει η κοινωνία είναι να μοιραστεί το βάρος δίκαια. »

… » Η αναστολή συνταγματικών διατάξεων δέν αφορά μόνο το δικαίωμα της αντίρρησης διαμαρτυρίας , θα μπορούσε να αφορά και αλλα ζητήματα , οπως το τραπεζικό απόρρητο, τη μονιμότητα των δημοσίων υπαλληλων κα και να συμφωνηθεί οτι η επόμενη βουλή θα είναι αναθεωρητική .Δέν είμαστε οι μόνοι που θα το κάνουμε ουτε και είναι η πρώτη φορά στην Ελλάδα … »

Απάντηση του Τάσου Τέλλογλου σε σχόλια αναγνωστών για άρθρο του στο protagon.gr

…» And since the quarrel
Will bear no color for the thing he is,
Fashion it thus: that what he is, augmented,
Would run to these and these extremities;
And therefore think him as a serpent’s egg,
Which, hatch’d, would as his kind grow mischievous,
And kill him in the shell »      W.Shakespeare | Julius Caesar,act2.scene1

ELVIS |  Before & After

ceb5ceb2 ceb5ceb1

Before  |     τεύχος 127 Lifo     |    25 – 9 -2008

Ξυπόλυτος Δήμαρχος

Αγαπητέ δήμαρχε,

Μάθαμε πως ο δωρητής του Κέντρου Απεξάρτησης Τοξικομανών που «επιθυμεί να παραμείνει ανώνυμος», όπως δήλωνες στο πρόσφατο παρελθόν, είναι ο μεγαλοκατασκευαστής Μπάμπης Βωβός. Πως είχε προηγηθεί συνάντησή σας στο γραφείο σου, κατά την οποία αποδέχτηκες την προσφορά του να κατασκευάσει το εν λόγω κέντρο. Παραταύτα, μόλις τη Δευτέρα, μετά από σχετική παρέμβαση που έγινε στο Δημοτικό Συμβούλιο της Αθήνας, οι δημότες της πόλης έμαθαν ή θα μάθουν την πρόθεσή σου να δεχτείς την προσφορά.

Μόνο που δεν έδωσες εξηγήσεις γιατί δεν αποκάλυπτες ποιος είναι ο δωρητής και τι ανταλλάγματα του δίνονται. Ειδικά όταν πρόκειται για τον ιδιοκτήτη της εταιρείας που έχει αναλάβει την κατασκευή εμπορικού κέντρου, έκτασης 70.000 στρεμμάτων στο Βοτανικό, με την οποία συμφώνησες αλλά αντιτίθενται σθενάρα περιβαλλοντικοί φορείς και δημοτικές παρατάξεις, αρνούμενοι νέο τσιμέντο στο Λεκανοπέδιο. Συγχώρεσέ μας τη δυσπιστία απέναντι σε δωρεές επιχειρηματιών, ειδικά όταν αυτές δεν συνοδεύονται από δημόσιο διάλογο και πλήρη ενημέρωση ώστε να περιορίζονται οι εύλογες καχυποψίες.

Και μπορεί στο Δημοτικό Συμβούλιο να αρνήθηκες την όποια μεθόδευση στην απόκρυψη του ονόματος του δωρητή και να υπεραμύνθηκες της δωρεάς, στο όνομα φυσικά της προσφοράς απέναντι στους τοξικομανείς, όμως δεν βλέπουμε να έχεις την ίδια στάση απέναντι στους επίσης άρρωστους ανθρώπους που φιλοξενούνται στα κέντρα πρόληψης. Θυμίζουμε ότι ως πρόεδρος της Κεντρικής Ένωσης Δήμων και Κοινοτήτων Ελλάδας (ΚΕΔΚΕ) αποφάσισες να τιμωρείς με οικονομικό στραγγαλισμό τα εν λόγω κέντρα. Με το πρόσχημα ότι ο ΟΚΑΝΑ δεν καταβάλλει τις οικονομικές του υποχρεώσεις απέναντι στα κέντρα, η ΚΕΔΚΕ -της οποίας ηγείσαι- έχει πάρει απόφαση να χρηματοδοτήσει τα κέντρα πρόληψης μέχρι τις 30 Σεπτέμβρη. Όχι τίποτ’ άλλο, δεν προλαβαίνεις να μαζέψεις τις αναγκαίες δωρεές, ώστε από 1η Οκτώβρη τα κέντρα πρόληψης να λειτουργούν κανονικά…

Καλή αποταμίευση

Μετά τιμής
Ξυπόλυτος Δήμαρχος

After| τεύχος 135 Lifo |20.11.08

Ο»Ξυπόλητος»μετά την 4σελιδη καταχώρηση του Δήμου Αθηναίων στο περιοδικό του,φόρεσε Sebago και δήλωσε τυφλή υποταγή στο χρώμα του χρήματος.
.

picture-039 picture-040

picture-041 picture-042

Ο Ξυπόλητος Δήμαρχος φοράει 01

Ο μικρός Στάθης εδώ και αρκετό καιρό λιγουρευόταν την λαχταριστή πίτα της Θείας Νικήτα φτιαγμένη από αγνά υλικά και μεράκι που μοίραζε στα παιδάκια της γειτονιάς της.Όταν η Θεία Νικήτα έβγαζε την ζεστή πίτα στο περβάζι του παραθύρου για να κρυώση,ο μικρός Στάθης ξεροστάλιαζε κάτω από το παράθυρο μήπως η Θεία Νικήτα τον προσέξει και του δώσει κάποιο κομμάτι,αλλά τίποτε.Κάποιες φορές η μυρωδιά από την ζεστή πίτα ήταν τόσο έντονη που τον έσπρωξε να της χτυπήσει την πόρτα και να της ζητήσει έστω ένα μικρό κομμάτι-έτσι για την γεύση-αλλά η απάντηση που έπαιρνε ήταν ένα σταθερό ΟΧΙ.
Έτσι ξεκίνησε και αυτός στην γειτονιά τον ανταρτοπόλεμο ενάντια στην Θεία Νικήτα.
Άρχισε να διαδίδει την μία πως το τυρί που χρησιμοποιούσε στις πίτες της η Θεία Νικήτα ήταν μουχλιασμένο,την άλλη πως το αλεύρι για το φύλλο είχε μαμούνια,και την παρά άλλη πως ο φούρνος και οι χώροι παρασκευής ήσαν βρόμικοι και τρισάθλιοι.
Τα νέα δεν άργησαν να φθάσουν στα»αυτιά που είχε ξεχάσει«η Θεία Νικήτα στις γειτονιές,και στην συνέχεια στα δικά της.Η στάση του μικρού Στάθη δεν την θορύβησε καθόλου,ο μικρός Στάθης δεν της ήταν άγνωστος,ούτε και οι κατά καιρούς οχλήσεις του για κομμάτι από την πίτα είχαν περάσει απαρατήρητες,αλλά σε μια πολυμελή και καλοκουρδισμένη ορχήστρα και το πιο μικρό φάλτσο όργανο είναι ικανό εάν δεν εντοπιστεί έγκαιρα από τον μαέστρο και εγκαλεσθεί στην τάξη του ρυθμού να προξενήσει ζημιά.H Θεία στο παρελθόν είχε αντιμετωπίσει παρόμοιες καταστάσεις από μεγαλύτερα παιδάκια που ζητούσαν μεγαλύτερες πίτες και ήταν προετοιμασμένη για τα χειρότερα.
«Όταν δεν μπορείς να νικήσεις τον εχθρό σου κάνε τον φίλο σου»σκέφτηκε και έπεσε με τα μούτρα να ζυμώνει.Ο μικρός Στάθης έμεινε με το στόμα ανοιχτό-και για αρκετό καιρό απασχολημένο μασώντας-όταν άνοιξε την πόρτα του σπιτιού του και αντίκρισε τις τέσσερις πίτες να του χαμογελάνε στο πλατύσκαλο.

Patti Smith-Dancing Barefoot

I’m dancing barefoot
heading for a spin
some strange music draws me in
makes me come on like some heroin/e

she is sublimation
she is the essence of thee
she is concentrating on
he, who is chosen by she

here I go and I don’t know why
I spin so ceaselessly,
could it be he’s taking over me…

Το βιβλίο του James Ellroy»L.A Confidential«(το οποίο ευτύχησε στην κινηματογραφική του προσαρμογή από τον Curtis Hanson)αναφέρεται στην διαφθορά της εξουσίας,και στην χειραγόγηση του Hollywood και της Δικαιοσύνης απο τα»tabloid»και το οργανωμένο έγκλημα.
Με τον όρο»tabloid»αναφερόμαι σε ένα μικρότερο και πιό εύχρηστο μέγεθος εφημερίδας-σε σύγκριση με αυτό του καθημερινού τύπου-η οποία κατά κύριο θέμα έχει τα κουτσομπολιά,την σκανδαλοθηρία και αναφέρεται με υπαινιγμούς στην προσωπική ζωή των καλλιτεχνών και προσώπων της επικαιρότητας,παράγωγο της είναι οι φωτογράφοι»Paparazzi».
Ο Sid Hudgeons-στην ταινία τον υποδύεται ο Danny Devito-είναι ο διευθυντής και ο αρθρογράφος του σκανδαλοθηρικού tabloid»Hush-Hush»τη σχέση του με την αστυνομία και τους ανθρώπους του Hollywood ο ίδιος την χαρακτηρίζει ώς»information exchange»-ανταλλαγή πληροφοριών-αυτό του παρέχει αποκλειστικό υλικό απο συλλήψεις-την στιγμή της σύλληψης-δικογραφίες και οτιδήποτε θα τον βοηθούσε στην αύξηση της κυκλοφορίας της»φυλλάδας»του.

Προ ημερών δημοσιεύτηκαν φωτογραφίες και περιγραφές από τον τόπο του εγκλήματος της δολοφονίας του Νίκου Σεργιανόπουλου σε γνωστή Αθηναϊκή tabloid.Με τεράστια φωτογραφία του ηθοποιού σε λίμνη αίματος στο εξώφυλλο και υπέρτιτλο»κράχτη»,οι έξι σελίδες του θέματος και οι λεζάντες των φωτογραφιών περιγράφουν ως ο ρεπόρτερ να ήταν αυτόπτης μάρτυρας,με υπονοούμενα και επαναλαμβάνοντας με έμφαση το «σφαγμένος»αφήνει να εννοηθεί σε όλο το συνοδευτικό κείμενο τι προηγήθηκε της δολοφονίας,τέλος ως κορωνίδα της αξιοπρέπειας και της δημοσιογραφικής δεοντολογίας οι αυτο-διθύραμβοι του άγρυπνου ρεπόρτερ για την αποκλειστικότητα του επιτεύγματος του.
Ο άγρυπνος ρεπόρτερ είναι η Ελληνική εμετική εκδοχή του Sid Hudgeons μεταλλαγμένη σε χοίρο που κολυμπά σε βοθρόλακο.
.

Ο Γιάννης Τσαρούχης είχε πεί«Γιατί να υπάρχουν τόσο πολλοί ‘Ελληνες σε τέτοιο σημείο λυσσασμένοι για κέρδος και αδιάφοροι για την ασχήμια;»