Εφτά μήνες μετα την έκδοση της πρωτόδικης ετυμηγορίας της Δικαιοσύνης για τη δολοφονία του 15χρονου μαθητή Αλέξανδρου  Γρηγορόπουλου δημοσιεύτηκε το σκεπτικό της απόφασης του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου Αμφισσας, που έπειτα από 84 συνεδριάσεις κήρυξε ένοχο ανθρωποκτονίας από πρόθεση, και μάλιστα -κατά πλειοψηφία- με άμεσο δόλο, τον δράστη του εγκλήματος Επαμεινώνδα Κορκονέα, χωρίς κανένα ελαφρυντικό, επιβάλλοντάς του την ποινή της ισόβιας κάθειρξης.
Οπως προκύπτει από τις 1.274 σελίδες του σκεπτικού, η κρίση της πλειοψηφίας, που σηκώνει το ηθικό και νομικό βάρος μιας απόφασης η οποία στηρίζει τη δίκαιη δίκη αλλά και τις αξίες της κοινωνίας, εξήχθη με βάση οκτώ πεδία δεδομένων, από τα οποία «γίνεται φανερό ότι πρέπει να κηρυχθεί ένοχος με την επισήμανση ότι είχε ευθύ και όχι ενδεχόμενο δόλο».
Κατά την πλειοψηφία των τριών ενόρκων και ενός τακτικού δικαστή, ο Επαμ. Κορκονέας, ο οποίος μαζί με τον συγκατηγορούμενο του Βασ. Σαραλιώτη καθ’ όλη τη διάρκεια του περιστατικού, που είχε ως τραγική κατάληξη τη δολοφονία του 15χρονου, «είχαν προκλητική συμπεριφορά ενεργώντας κυρίως από λόγους εγωισμού και υπεροψίας», η απόφαση επί της ενοχής στηρίζεται:
α) Στους ωθούντες την ενέργειά του λόγους και συγκεκριμένα στην ακατάσχετη επιθυμία του να προκαλέσει με κάθε τρόπο τα άοπλα νεαρά άτομα και να κάνει επίδειξη ισχύος, εμφορούμενος από την ασφάλεια που του παρείχε η κατοχή του ατομικού του οπλισμού και χωρίς προηγουμένως να έχει προκληθεί.
β) Στις προηγηθείσες απειλές με τις οποίες εξέφρασε ρητώς ότι είχε ανθρωποκτόνο πρόθεση, καθόσον τους απηύθυνε τις φράσεις «ελάτε τώρα, ρε μουνιά», «ελάτε να σας δείξουμε ποιος είναι ο μάγκας»,«ελάτε, αν σας τολμάει».
γ) Στο μέσο (όπλο) που χρησιμοποίησε, το οποίο ήταν επικίνδυνο, δραστικό και πρόσφορο, κατά την κοινή πείρα που και ο ίδιος διέθετε, να προκαλέσει το θάνατο από την κοντινή απόσταση από την οποία πυροβόλησε και χωρίς προηγουμένως να προειδοποιήσει για τη χρήση του.
δ) Στην εγγύτητα της απόστασης μεταξύ δράστη και θύματος, η οποία, κατά προσέγγιση, ανερχόταν, με κάθε πιθανή απόκλιση,σε 25 με 30 μέτρα.
ε) Στην κατεύθυνση των βολίδων καθ’ όσον σκόπευσε ευθεία και πυροβόλησε όχι μία, αλλά δύο επαναληπτικές, γεγονός που φανερώνει την άκαμπτη βούλησή του να αφαιρέσει ανθρώπινη ζωή.
στ) Στις συνθήκες κάτω από τις οποίες έλαβε χώρα η πράξη, ήτοι χωρίς να υπάρξει σε βάρος τους σφοδρή επίθεση ενωμένη με επικείμενο κίνδυνο θανάτου ή βαριάς σωματικής βλάβης, όπως αβάσιμα διατείνονται, ή οποιαδήποτε πρόκληση εναντίον τους, γεγονός που καταδεικνύει, επιπλέον ότι (ο πρώτος κατηγορούμενος) είχε σταθμίσει τη σημασία και τις συνέπειες της πράξης του.
ζ) Στο γεγονός ότι ο ίδιος μαζί με τον δεύτερο κατηγορούμενο επεδίωξαν να έλθουν εκ νέου σε αντιπαράθεση με τα νεαρά άτομα που ευρίσκονταν στην οδό Τζαβέλλα, χωρίς προηγουμένως να ειδοποιήσουν το Κέντρο Αμέσης Δράσης και χωρίς να αναμένουν τη συνδρομή της διμοιρίας.
η) Στη φυγή του μετά την πράξη, ήτοι ότι μαζί με τον δεύτερο κατηγορούμενο αποχώρησαν με προκλητικά απαθή και ψύχραιμο τρόπο, καθόσον ο βηματισμός τους ήταν σταθερός και συνεχόμενος, αλλά όχι έντονος. Το γεγονός δε ότι η βολίδα εποστρακίσθηκε στην τρίτη κατά σειρά πακτωμένη μπάλα,με άμεση συνέπεια ο Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος να πληγεί δευτερογενώς και όχι πρωτογενώς, δεν μπορεί να μεταβάλει τη μορφή του ανθρωποκτόνου δόλου του πρώτου κατηγορουμένου (από άμεσο σε ενδεχόμενο), καθ’ όσον πυροβόλησε από απόσταση 25 με 30 μέτρα με ανθρωποκτόνο σκοπό, αλλά απέτυχε αυτού αρχικά, καθ’ όσον τα άτομα στη θέα του όπλου εκινούντο ασύντακτα στο χώρο προκειμένου να λάβουν μέτρα προφύλαξης.

Με προτεταμένο πιστόλι

Αν πράγματι πυροβολούσε στον αέρα για εκφοβισμό και όχι με ανθρωποκτόνο πρόθεση, δεν θα στόχευε ευθεία με προτετάμενο το δεξί χέρι, αντιθέτως θα έστρεφε την κάννη σχεδόν κάθετα προς τον ουρανό και εκεί θα πυροβολούσε πράγμα το οποίο ουδόλως αποδείχθηκε, δεδομένου ότι εάν η βολίδα προσέκρουε σε τοίχο ψηλά (κτίριο ή μπαλκόνι) και εφόσον δεν είχε εισχωρήσει σε αυτόν λόγω σαθρότητας, η παραμόρφωσή της θα ήταν διαφορετική και η πύλη εισόδου της στο σώμα του θύματος θα είχε διαφορετικές διαστάσεις και επιπροσθέτως διότι ένας πυροβολισμός θα ήταν αρκετός προς εκφοβισμό και όχι δύο.
* Στο μεταξύ το Πενταμελές Εφετείο Λαμίας απέρριψε προχθές την αίτηση αναστολής εκτέλεσης της πρωτόδικης ποινής των δέκα ετών που έχει επιβληθεί στον Βασ. Σαραλιώτη, συγκατηγορούμενο του Κορκονέα. *

Κατερίνα Κατή  Ελευθεροτυπία

a-as-murder1

Σε συνέντευξη του ο σκηνοθέτης Αργύρης Παπαδημητρόπουλος στον Γ.  Ζουμπουλάκη που δημοσιευει το Βήμα της Κυριακής ,μιλάει για το πώς η δολοφονία του 15χρονου Αλέξη Γρηγορόπουλου, πριν από δύο χρόνια και κάτι,τον οδήγησε στη δημιουργία της ταινίας «Wasted youth», αλλά και για την αναπάντεχα θετική υποδοχή της στο εξωτερικό.

«Περπατώ στην Αθήνα και νιώθω ότι βρίσκομαι στη Βαγδάτη. Βλέπω ανθρώπους με αυτόματα,ντυμένους σαν αστακούς, να με κοιτάζουν βλοσυρά.Θυμάμαι ότι περπατούσα μια μέρα στην Ακαδημίας και άκουσα ένα πεντάχρονο να ρωτά τον πατέρα του:“Μπαμπά,έχουμε πόλεμο;”.Και δεν ήταν νύχτα.Μέρα μεσημέρι ήταν». Ο 35χρονος σκηνοθέτης Αργύρης Παπαδημητρόπουλος καπνίζει το ένα στριφτό τσιγάρο μετά το άλλο πίνοντας τον έναν καφέ μετά τον άλλον. Δείχνει πολύ χαλαρός καθώς κάθεται στον αναπαυτικό καναπέ του σπιτιού του στο Μετς. Κατά βάθος, όμως, δεν είναι.
Από τη μια πλευρά νιώθει χαρούμενος για τη θετικότατη ως σήμερα υποδοχή της ταινίας του «Wasted youth», με την οποία άνοιξε πριν από δύο μήνες το Φεστιβάλ του Ρότερνταμ. Από την άλλη, όμως, ξέρει πολύ καλά ότι θα ήταν προτιμότερο να είχε αποφευχθεί η αφορμή για τη δημιουργία της, το γεγονός που πριν από δύο χρόνια και κάτι συγκλόνισε όχι μόνο το πανελλήνιο όταν συνέβη αλλά όλον τον κόσμο: η δολοφονία του δεκαπεντάχρονου Αλέξη Γρηγορόπουλου.
«Η ιδέα ήταν ότι αυτό το τραγικό γεγονός,έτσι όπως ζει σήμερα ο κόσμος στην Ελλάδα,θα ξανασυμβεί.Για μένα η δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου δεν είναι “η μέρα εκείνη” αλλά ακόμη ένα γεγονός που προέκυψε μέσα από μια εντελώς ανόητη ένταση.Και αν θέλετε,με αυτή την ταινία ήθελα να σχολιάσω σε ποιους τελικά δίνουμε όπλα».
Το «Wasted youth»,το οποίο ο Παπαδημητρόπουλος συν-σκηνοθέτησε με τον γερμανό διευθυντή φωτογραφίας Γιαν Βόγκελ, εξιστορεί την παράλληλη πορεία δύο ανθρώπων στην Αθήνα κατά τη διάρκεια ενός 24ώρου. Από την ανατολή του ηλίου ως το βράδυ. Ο ένας, ο Χάρης, είναι ένας έφηβος τρελαμένος με το skateboard και τον βλέπουμε κυρίως με τους φίλους του. Ο άλλος είναι ένας σαραντάρης που ζει με την οικογένειά του σε μια περιοχή η οποία δεν κατονομάζεται. Η μοίρα των δύο αυτών ανθρώπων θα διασταυρωθεί προς το τέλος της ται νίας. Ως τότε οι σκηνοθέτες θα έχουν καταγράψει με απίστευτη ακρίβεια τη ζωή στην πόλη που λέγεται Αθήνα.
Ο Γιαν Βόγκελ έχει σχηματίσει άλλωστε συγκεκριμένη άποψη για τη χώρα όπου ζει εδώ και περίπου οκτώ χρόνια. Στην Ελλάδα βρέθηκε για το γύρισμα ενός διαφημιστικού, γνώρισε τη μέλλουσα γυναίκα του και δεν επέστρεψε ποτέ στη Γερμανία. Βγάζει το ψωμί του ως διευθυντής φωτογραφίας διαφημιστικών, πολλά από τα οποία σκηνοθέτησε ο Παπαδημητρόπουλος.
«Μιλώντας με πολλούς αστυνομικούς εξεπλάγην όταν τους άκουσα να λένε ότι είναι και γι΄ αυτούς τρομακτικό το ποιοι κρατούν όπλα στην Ελλάδα» συνεχίζει ο Παπαδημητρόπουλος επανερχόμενος στο θέμα του όπλου. «Οι ίδιοι μιλούν για το πόσο ελάχιστα εκπαιδευμένοι, πόσο ανίκανοι είναι στη διαχείριση κρίσεων ή σε καταστάσεις πανικού.Ενας άνθρωπος σε κατάσταση πανικού ο οποίος κρατά όπλοείναι πολύ εύκολο να το χρησιμοποιήσει».
Ο Παπαδημητρόπουλος ωστόσο δεν ήθελε σε καμία περίπτωση να «κολλήσει» στην ταινία το πραγματικό γεγονός της δολοφονίας του Γρηγορόπουλου- αν και παραδέχεται ότι χωρίς την αληθινή τραγωδία δεν θα υπήρχε ούτε η ταινία. Αμέσως μετά τον θάνατο του Γρηγορόπουλου κατέβηκε μαζί με τον Βόγκελ στις διαμαρτυρίες τραβώντας φωτογραφίες που απεικόνιζαν τη φλεγόμενη Αθήνα εκείνων των φρικτών ημερών. «Συγκρίναμε ο ένας τις φωτογραφίες του άλλου αλλά η ιδέα μιας ταινίας εμπνευσμένης από αυτή την κατάσταση προέκυψε τον Μάρτιο του 2009».

Ενδιαφέρον έχει το πόσο άμεσα έγινε το καθετί στο «Wasted youth».Για παράδειγμα,οι μισοί από αυτούς που παίζουν δεν είναι ηθοποιοί αλλά παιδιά που η ομάδα παραγωγής βρήκε στον δρόμο. Ο πρωταγωνιστής λέγεται Χάρης Μάρκου και οι φίλοι του Αρθούρο Κιβίλιοφ και Τζέισον Ουάστορ.Επίσης δεν γράφτηκε ποτέ σενάριο.Οποιοσδήποτε διάλογος ακούγεται πηγάζει αυθόρμητα από τους ηθοποιούς- τίποτε δεν είναι προκατασκευασμένο, εκτός από ορισμένες σκηνές που απαιτούσαν πρόβες.Οι σκηνοθέτες έδιναν απλώς κάποιες οδηγίες ή έριχναν ιδέες για τη σκηνή που επρόκειτο κάθε φορά να γυριστεί.
Ο Γιαν Βόγκελ γεννήθηκε το 1973 στο Εκουαδόρ και μεγάλωσε στο Αμβούργο της Γερμανίας.Σπούδασε Επιχειρήσεις και Πολιτισμό και από το 1994 δουλεύει στην παραγωγή ταινιών σε διάφορες θέσεις,όπως βοηθός παραγωγής,ηλεκτρολόγος και δεύτερος βοηθός κάμερας.Το 1997 ξεκίνησε μεταπτυχιακές κινηματογραφικές σπουδές στο ΑFΙ στο Λος Αντζελες και από το 1999 δουλεύει ως σκηνοθέτης στη Γερμανία σε διάφορα διαφημιστικά,ταινίες μικρού μήκους και ντοκυμαντέρ.Το 2003 ίδρυσε την εταιρεία παραγωγής Dickes Film Ρroduction στο Βερολίνο μαζί με τη Rene Villar Rios και τον Αλέξανδρο Παπασταύρου.Το «Wasted youth» είναι η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του.
Κάτι ανάλογο συνέβη όμως και με τους επαγγελματίες: τον Ιερώνυμο Καλετσάνο, τη Μαρία Σκουλά, τη Θέμιδα Μπαζάκα, τον σκηνοθέτη Σύλλα Τζουμέρκα, ο οποίος εμφανίζεται ως ηθοποιός (και είναι καταπληκτικός), τη Μαρίσα Τριανταφυλλίδου και την Τατιάνα Σαββοπούλου. Ο σκηνοθέτης «εκμεταλλεύτηκε» καθετί αληθινό που θα μπορούσε να χρησιμεύσει στην ταινία του. Ο γάμος που βλέπουμε σε κάποια σκηνή είναι εκείνος του αδελφού του Παπαδημητρόπου- λου. Και η Μαρίσα Τριανταφυλ- λίδου, η οποία υποδύεται τη μητέρα του Χάρη στο νοσοκομείο, βρισκόταν στην πραγματικότητα στο νοσοκομείο καθώς είχε πάθει ένα ατύχημα σε πρόβες του Εθνικού Θεάτρου και παραλίγο να μείνει παράλυτη.
Ολοι έπαιξαν άβαφοι.Κανένας κομμωτής ή ενδυματολόγος δεν εργάστηκε για το «Wasted youth». Δεν υπήρξε καν φωτισμός, πέραν του φυσικού ή των λαμπών στις σκηνές. «Ημασταν εμείς και μια κάμερα» λέει ο σκηνοθέτης «γιατί αυτό που από την αρχή είπαμε ήταν “ας πάμε απλώς να κάνουμε μια ταινία που θα τελειώνει εκεί”.Και νομίζω ότι ήταν καλύτερα που έγινε έτσι» συνεχίζει «γιατί αν οι ίδιες σκηνές γυρίζονταν στημένες θα χανόταν ένα πολύ μεγάλο μέρος του ρεαλισμού». Τέλος, ο Αργύρης Παπαδημητρόπουλος θεωρεί μεγάλη τύχη το ότι οι γονείς των παιδιών που παίζουν στην ταινία ήταν ανοιχτοί σε οτιδήποτε. «Τους υποσχεθήκαμε απλώς ότι θα είμαστε πάρα πολύ προσεκτικοί και κανείς δεν θα πάθει τίποτε».

ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΤΗΣ ΔΙΠΛΑΝΗΣ ΠΟΡΤΑΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΙΠΛΑΝΗΣ ΧΩΡΑΣ

Ο Ιερώνυμος Καλετσάνος είναι ο άλλος πρωταγωνιστής του «Wasted youth»,ένας σαραντάρης που ζει με την οικογένειά του σε μια περιοχή η οποία δεν κατονομάζεται
Η παγκόσμια πρεμιέρα της ταινίας έγινε στο Ρότερνταμ μπροστά σε 1.500 άτομα. Η εμπειρία αυτή έχει μείνει αξέχαστη για τον Παπαδημητρόπουλο.Ωστόσο το μετά ήταν που του έκανε τη μεγαλύτερη εντύπωση.«Ενώ φοβόμασταν ότι το θέμα του “Wasted youth” είναι πολύ εθνικό,οι περισσότεροι από τους ξένους θεατές της ταινίας το είδαν τελείως universal αναγνωρίζοντας τους χαρακτήρες της ταινίας»είπε ο σκηνοθέτης.«Ιδιαίτερα οι νέοι ενθουσιάστηκαν πολύ και έδειξαν ότι νιώθουν πολύ σωστά την κατάσταση που ζούμε στην Ελλάδα.Τους ενδιέφεραν πράγματα όπως πόσο κοντά στο πραγματικό γεγονός βρίσκεται η ιστορία μαςαλλά ρωτούσαν και για την κρίση με πάρα πολύ ενδιαφέρον-ιδίως οι άνθρωποι με πολιτική σκέψη οι οποίοι καταλαβαίνουν ότι το θέμα της κρίσης δεν είναι μόνο δικό μας αλλά και δικό τους».
Η εντοπιότητα του θέματος είχε αρχικώς ανησυχήσει τον σκηνοθέτη διότι, όπως λέει,«η Αθήνα έχει μέρη που δεν τα συναντάς εύκολα αλλούπέρα από πόλεις όπως το Τελ Αβίβή στην Κύπρο. Στενοί δρόμοι,πολυκατοικίες με ανθρώπους που κάθονται στα μπαλκόνια,σοκάκια.Αυτή την αίσθηση της γειτονιάς και της μικροαστίλας…Η ταινία μιλάει για ανθρώπους της διπλανής πόρταςπου,όμως,όπως τελικά αποδείχθηκε,θα μπορούσαν να είναι της διπλανής χώρας».

Η μεγάλη νύχτα του Αλέξη
Ο 15χρονος Αλέξης Γρηγορόπουλος σκοτώθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2008 στα Εξάρχεια από σφαίρες του αστυνομικού Επαμεινώνδα Κορκονέα- ο ίδιος και ο συνάδελφός του Βασίλης Σαραλιώτης περιπολούσαν στην περιοχή.Τη δολοφονία του Αλέξη ακολούθησαν για πολλές ημέρες εκτεταμένα επεισόδια και καταστροφές στο κέντρο της Αθήνας.
Τον Οκτώβριο του 2010 το Μεικτό Ορκωτό Δικαστήριο Αμφισσας καταδίκασε τον Επ.Κορκονέα σε ισόβια κάθειρξη με την κατηγορία της δολοφονίας με άμεσο δόλο,ενώ του επέβαλε επιπλέον ποινή φυλάκισης 15 μηνών για οπλοχρησία.Ποινή δεκαετούς κάθειρξης επιβλήθηκε στον συγκατηγορούμενό του Β. Σαραλιώτη για απλή συνέργεια στη δολοφονία.Το δικαστήριο δεν αναγνώρισε κανένα ελαφρυντικό στους δύο αστυνομικούς.

Η ταινία των Αργύρη Παπαδημητρό- πουλουΓιαν Βογκλ «Wasted youth» θα προβάλλεται στις αίθουσες από την Πέμπτη 17 Μαρτίου σε διανομή Νutopia.

Την ενοχή του Επαμεινώνδα Κορκωνέα για ανθρωποκτονία από πρόθεση με άμεσο δόλο, αποφάσισε κατά πλειοψηφία το Μεικτό Ορκωτό Δικαστήριο Άμφισσας.
Κατά πλειοψηφία, επίσης,οι δικαστές έκριναν ένοχο για απλή συνέργεια, τον δεύτερο ειδικό φρουρό Βασίλη Σαραλιώτη.
Σε μια κατάμεστη, από κόσμο, αίθουσα η πρόεδρος του δικαστηρίου κ. Αντζελίτα Παπαβασιλείου εκφώνησε την απόφαση, επί της ενοχής, του Μεικτού Ορκωτού Δικαστηρίου για τους δύο ειδικούς φρουρούς, που κατηγορούνται για το θάνατο του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου.
Σύμφωνα με την απόφαση, ο Επαμεινώνδας Κορκωνέας με ψήφους 4 προς 3 κρίθηκε ένοχος για δυσμενέστερη κατηγορία από αυτήν που του είχε απαγγελθεί. Οι τέσσερις δικαστές μετέτρεψαν την ανθρωποκτονία από πρόθεση με ενδεχόμενο δόλο στη βαρύτερη κατηγορία της ανθρωποκτονίας με άμεσο δόλο.
Στην απόφαση αυτή μειοψήφησαν η πρόεδρος, ένας τακτικός δικαστής και ένας ένορκος που έκριναν ότι ο Κορκωνέας πρέπει να δικαστεί ως έχει, δηλαδή για ανθρωποκτονία από πρόθεση με ενδεχόμενο δόλο. Το δικαστήριο επίσης αποφάσισε να μην δώσει κανένα ελαφρυντικό στον Επαμεινώνδα Κορκωνέα.
Το δικαστήριο επίσης έκρινε ένοχο για συνέργια τον Βασίλη Σαραλιώτη με πλειοψηφία 6 προς 1.Ο δικαστής που μειοψήφησε είχε την γνώμη ότι ο δεύτερος ειδικός φρουρός πρέπει να κηρυχθεί αθώος λόγω αμφιβολιών. πηγή:SKAI.gr

«Το παιδίον είχε ουρήσει δια πρώτην φοράν μόνο του,ανδροπρεπώς,καί τώρα εζητωκραύγαζεν καί αυτό,με την οξείαν παιδικήν φωνήν του.
Ένας αστυφύλαξ,ενθουσιών,πυροβολούσε στον αέρα. «
Γραπτά ή Προσωπική Μυθολογία  |   Ανδρέας Εμπειρίκος
.

copy-of-ceb1ceba2

πηγή:Troktiko

ΣΧΟΛΗ ΜΩΡΑΪΤΗ ΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ ΓΡΗΓΟΡΟΠΟΥΛΟ 10 Δεκ 2008
Η Σχολή Μωραΐτη έχει πάγια αρχή της να μη κοινολογεί σε κανέναν οποιασδήποτε φύσης πληροφορία σχετική με τους μαθητές και τις μαθήτριές της είτε κατά τη διάρκεια της φοίτησής τους είτε ύστερα από αυτήν. Στην τραγική, όμως, περίπτωση του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου θεωρεί υποχρέωσή της να κάνει δημόσια μια σχετική δήλωση γιατί κυκλοφόρησαν και δημοσιοποιήθηκαν πολλά που απέχουν από την αλήθεια και προσβάλλουν τη μνήμη του.
Ο Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος φοίτησε στη Σχολή Μωραΐτη από την Α΄ τάξη του Δημοτικού ως τη Γ’ Γυμνασίου. Μετά την κανονική αποφοίτησή του από το Γυμνάσιο, η μητέρα του, με την οποία το Σχολείο είχε πάντα άριστη συνεργασία, αποφάσισε, όπως συμβαίνει και σε άλλες περιπτώσεις, να τον εγγράψει σε άλλο Λύκειο χωρίς καμία επέμβαση της Σχολής. Σε όλο το διάστημα της φοίτησής του ο Αλέξανδρος είχε λαμπρές σχέσεις με τους συμμαθητές και τις συμμαθήτριές του, ήταν ιδιαίτερα αγαπητός στο διδακτικό προσωπικό, είχε πολύ καλή συμπεριφορά και η διαγωγή χαρακτηριζόταν (και ήταν) πάντα κοσμιότατη

ΣΧΟΛΗ ΜΩΡΑΪΤΗ ΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ ΓΡΗΓΟΡΟΠΟΥΛΟ 8 Δεκ 2008
Η Διεύθυνση, οι Σύλλογοι των Διδασκόντων και οι Μαθητικές Κοινότητες της Σχολής Μωραΐτη εξέφρασαν σήμερα (Δευτέρα, 8/12/2008) το πρωί την οδύνη τους για το χαμό του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, που ήταν για χρόνια μαθητής του Σχολείου, και τον αποτροπιασμό τους για τον τρόπο με τον οποίο χάθηκε.
Επιπλέον ο Σύλλογος των Διδασκόντων Γυμνασίου – Λυκείου σε Ανακοίνωσή του εκφράζει την οργή του για την πράξη του αστυνομικού οργάνου, την απελπισία του για μια κοινωνία που εκφράζεται από εκείνους που δεν δέχονται την αντίρρηση, που δεν σέβονται την εφηβική αμφισβήτηση, που απορρίπτει το διαφορετικό, και τη βαθιά ανησυχία του για τη δημόσια συζήτηση που εξισώνει τη φθορά της περιουσίας με την απώλεια μιας ζωής. Και η Ανακοίνωση καταλήγει: «Εκφράζουμε τον απεριόριστο πόνο μας για το χαμό του Αλέξανδρου και στεκόμαστε με όλη μας την καρδιά δίπλα στην οικογένεια, στους φίλους και στους συμμαθητές του».
Εξάλλου τη Δευτέρα το πρωί, αντιπροσωπεία μαθητριών και μαθητών του Λυκείου με καθηγητές τους, πήρε μέρος στις εκδηλώσεις που οργάνωσαν τα σχολεία της περιοχής. Στο τέλος, πριν να επιστρέψουν στο Σχολείο, κατέθεσαν λίγα λουλούδια στο σπίτι του Αλέξανδρου.

shoes1