wire

διόδια τα [δióδia]1. φόρος που καταβάλλεται από οδηγό οχήματος, για να του επιτραπεί να περάσει από κάποιο σημείο οδικής αρτηρίας: Όσοι κινούνται στις εθνικές οδούς πληρώνουν ~. 2. ο τόπος όπου καταβάλλεται ο παραπάνω φόρος: Σταματήσαμε στα ~. [λόγ. ουσιαστικοπ. ουδ. πληθ. του επιθ. διόδιος (ενν. χρήματα) < δίοδ(ος) 1 -ιος (διαφ. το ελνστ. διόδιον `στενωπός΄)] Λεξ.Κοινής Νεοελλην.

…………………………………………………………………………………………………………………………………………………..

Ο Ντάριο Φο (24|3|1926-)Iταλός θεατρικός συγγραφέας, ευθυμογράφος, ηθοποιός, θεατρικός σκηνοθέτης και συνθέτης.Τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ λογοτεχνίας το 1997.Το 2006 υποστηριζόμενος από το κόμμα»Κομμουνιστική Επανίδρυση»απέτυχε να εκλεγεί δήμαρχος του Μιλάνο,αν και κατάφερε να συγκεντρώσει το  20% των ψήφων.

Επιλεκτική εργογραφία Ντάριο Φο: Αυτός που Κλέβει ένα Πόδι Έχει Τύχη στην Αγάπη(1961). Ο Εργάτης Ξέρει 300 Λέξεις το Αφεντικό 1000(1969).Δεν Πληρώνω!Δεν Πληρώνω(1974).  Ο Ανώμαλος Δικέφαλος (2003).

Δεν πληρώνω!Δεν πληρώνω! (απόσπασμα)

Αντονία:Λοιπόν πήγα στο σούπερ-μάρκετ και εκεί ήταν ένα τσούρμο γυναίκες και δυο-τρεις άνδρες που κάνανε μεγάλη φασαρία για τις τιμές που αυξήθηκαν μέχρι αηδίας.

Μαργαρίτα:Σωστά το ‘πες. Μέχρι αηδίας.

Αντονία(Κοιτά τα ψώνια που με το ζόρι χωρούσαν μέσα στο ντουλάπι). Τα ζυμαρικά και η ζάχαρη δε λέγεται. Για να μη μιλήσουμε για το κρέας και τα συσκευασμένα είδη. Και ο διευθυντής προσπαθούσε να μας καλμάρει. «Μα εγώ δεν μπορώ να κάνω τίποτα» έλεγε «τις τιμές τις βάζει η διεύθυνση, αυτή αποφάσισε την αύξηση». «Αποφάσισε; Με ποιανού άδεια;» «Με κανενός άδεια. Είναι νόμιμο. Υπάρχει ελεύθερο εμπόριο, ελεύθερος ανταγωνισμός.» Ελεύθερος ανταγωνισμός εναντίον ποιου; εναντίον μας; Και ‘μεις πάντα πρέπει ν’ απειλούμαστε, τα λεφτά ή τη ζωή σας. «Είστε ληστές», τους φώναξα εγώ. Και μετά κρύφτηκα.

Μαργαρίτα:Μπράβο. Σωστά έκανες.

Αντονία:Μετά μια γυναίκα είπε: «Φτάνει μέχρι εδώ. Αυτή τη φορά τις τιμές θα τις καθορίσουμε εμείς. Θα πληρώσουμε αυτό που πληρώναμε πέρυσι. Και αν κάνετε τους δύσκολους τα παίρνουμε και φεύγουμε χωρίς να πληρώσουμε τίποτα. Καταλάβατε;» Έπρεπε να δεις το διευθυντή. Έγινε άσπρος σαν το πανί. «Είστε τρελές. Θα καλέσω την αστυνομία». Φεύγει προς το ταμείο σαν αστραπή για να τηλεφωνήσει, μα το τηλέφωνο δε λειτουργεί. Κάποιος έκοψε το καλώδιο. «Συγνώμη αφήστε με να πάω στο γραφείο μου. συγνώμη». Αλλά δεν μπορούσε να περάσει. Όλες οι γυναίκες από γύρω του. Μας σπρώχνε. Και τότε μια γυναίκα κάνει πως τρώει τάχα μια κλωτσιά, πέφτει κάτω και κάνει τη λιπόθυμη.

……………………………………………………………………………………………………………………………………………………