.
Tα δυό μικρά γελαστά αγόρια, αυτής της παλιάς φωτογραφίας, είναι ο Περικλής (δεξιά) και (αριστερά) ο Σωκράτης Γκιόλιας. Τα μικρότερα από τα πέντε παιδιά των φτωχών μεταναστών, Χαράλαμπου και Αικατερίνης Γκιόλια, στο σπίτι τους στο Κουξχάφεν της Γερμανίας, πριν από πολλά χρόνια.

Ο Σωκράτης εκτελέστηκε με 17 σφαίρες, πριν από περίπου τρεις μήνες.

Την Τρίτη 19 Οκτωβρίου, στις πέντε το απόγευμα, θα τελεστεί τρισάγιο στο κοιμητήριο της Ηλιούπολης για το τρίμηνο μνημόσυνό του.

Την Τρίτη, επίσης, γύρω στις 12 το μεσημέρι, θα βρίσκεται επιτέλους »στον αέρα» του διαδικτύου και το site που ετοίμασαν με πολλή αγάπη και σεβασμό στη μνήμη του, οι δικοί του άνθρωποι, γεμάτο από την αλήθεια της σύντομης αλλά πλούσιας ζωής του. Εννοείται ότι η ιστοσελίδα αυτή, είναι το μοναδικό αυθεντικό δικό του κομμάτι, στον κυβερνοχώρο.

Δείτε ένα μέρος από το screenshot της σελίδας του Σωκράτη

Σεμίνα Διγενή |  MediaSoup

 

Advertisements

Ι Γιατί Πιστεύω
ΙΙ Γιατί γνωρίζω
ΙΙΙ Για το δικαίωμα να μιλάω
IV Από τους εχθρούς μας
V Από τους δήθεν φίλους
VI Από όσους ψεύτικα μου είπαν «σ’αγαπώ»
VII Από τους σωτήρες
VIII Από τους μνηστήρες
IX Και X από κλώνους-προικοθήρες
XI Από ρουφιάνους
XII Από άρχοντες-ζητιάνους
Και II από δειλούς και βολεμένους τσαρλατάνους
Κι’ ακόμα III που θα σκοτώσουν το κορμί μου, μα θ’αγιάσουν την ψυχή μου.

Όλα πέρασαν μπροστά στα μάτια του σαν κινηματογραφική ταινία σε αργή κίνηση. Έσφιξε το αντικλείδι του σπιτιού στην ιδρωμένη από την αγωνιά χούφτα του. Έβγαλε με ένα αναστεναγμό τον αέρα από τα πνευμόνια του και έχωσε το αντικλείδι διστακτικά στην κλειδαριά , «άκουσε» τον εσωτερικό μηχανισμό της κλειδαριάς και έστριψε το αντικλείδι προς τα αριστερά ,μέτρησε τις φορές που ξεκλείδωνε, μία ,δύο,τρεις και έσπρωξε με το γόνατο του την πόρτα για να ανοίξει .Εκείνη άνοιξε διάπλατα ,το «εσωτερικό» σκοτάδι του σπιτιού ξεχύθηκε προς τα πάνω του,τον αγκάλιασε με ένα υπόκωφο ήχο και τον ανάγκασε να υποχώρηση ένα βήμα από το σημείο όπου στεκόταν.Η πόρτα του φάνηκε πως άνοιξε πολύ εύκολα ,ακόμη και εάν δεν την έσπρωχνε με το γόνατο του. Εξάλλου το σπίτι είχε χτιστεί πρόσφατα και οι ιδιοκτήτες του δεν είχαν προλάβει να το κατοικήσουν για πολλά χρόνια .
Είχε παρακολουθήσει το χτίσιμο του σπιτιού από τα θεμέλια του ,και του είχε κάνει τρομερή εντύπωση ο ρυθμός και η αποφασιστικότητα των οικοδόμων να τελειώσουν την κατασκευή .Έτυχε φορές να τον βγάλει ο δρόμος του προς τα εκεί ,και άλλες φορές (τις περισσότερες ) κυρίως βράδυνες ώρες για να μην γίνει αντιληπτή η παρουσία του πήγαινε και χάζευε την πρόοδο της οικοδομής και ένοιωθε ένα απροσδιόριστο θυμό να ανεβαίνει από το στομάχι και να φθάνει στα χείλη ως ένα τεράστιο “γιατί » .
Τέτοιες στιγμές το μέλλον ξεκαθάριζε μπροστά στα μάτια του και ο πανικός γινόταν απόγνωση και η απόγνωση τον έκανε να σκεφτεί τρόπους αντίδρασης και επειδή δεν μπορούσε ούτε αυτό να το προσδιορίσει ,μέσα στο μυαλό του ένοιωθε τρομακτικά μικρός και μόνος .
Όταν ένα πρωινό άκουσε τα δυσάρεστα νέα (ευχάριστα για εκείνον) δεν πίστευε στην τύχη του .Επιτέλους ,οι γονυπετείς παρακλήσεις του προς τον Άγιο Χριστόφορο είχαν εισακουστεί .Το σπίτι που τόσο καιρό φθονούσε ήταν πλέον κενό .Ελάχιστη έως καμία σημασία είχε το πώς και το γιατί είχε εγκαταλειφθεί από τους ιδιοκτήτες του ,αυτό που είχε σημασία ήταν η συντομότερη μετεγκατάσταση του εκεί χωρίς να γίνει αντιληπτός. Σκέφθηκε για μια στιγμή τις αντιδράσεις των γειτόνων των συγγενών και φιλών όταν η παρουσία του καταπατητή θα γινόταν αντιληπτή και χαμογέλασε στην σκέψη πως θα ήταν καλή ιδέα για ένα απροσδιόριστα μεγάλο χρονικό διάστημα να παριστάνει κάποιον απο τους παλιούς  ιδιοκτήτες ,εξάλλου η ταυτότητα τους ήταν γνωστή σε ελάχιστους ,και αυτό του έδινε πρόσφορο έδαφος να παριστάνει ανενόχλητος  τον κύριο Klein .
Με ένα αποφασιστικό βήμα πέρασε στο εσωτερικό του σπιτιού και έκλεισε πίσω του την πόρτα .Την ίδια στιγμή το σπίτι άδειασε ,οι τοίχοι ξεφλούδισαν από την υγρασία και ζάρωσαν από την μούχλα.

σκυλεύω ρ.μετβ. {σκύλ-εψα,-εύτηκα,-ευμένος} αφαιρώ τον οπλισμό καί την εξάρτηση από (νεκρό συνήθ.στρατιώτη), λεηλατώ το πτώμα(κάποιου), παίρνω λάφυρα από τους νεκρούς : σκύλεψαν τους σκοτωμένους . Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας.

» I read the news today oh boy
About a lucky man who made the grade
And though the news was rather sad
Well I just had to laugh
I saw the photograph
He blew his mind out in a car
He didn’t notice that the lights had changed
A crowd of people stood and stared
They’d seen his face before
Nobody was really sure
If he was from the House of Lords… »
A day in the life  | The Beatles | Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band | 1967

»  The good ended happily, and the bad unhappily. That is what Fiction means. »                                                                   .    Thomas Hardy | Far From The Madding Crowd

42-21496840